Een week vol muziek bij Buitenkunst in Drenthe in juli 2024

 Zaterdag 6 juli vertrek ik met mijn kleindochters Moira en Wieke in een propvolle auto naar Drenthe. Mijn zoon Bob heeft bij een plaatselijke caravanboer een ruime caravan voor mij gehuurd die hij om 14 uur netjes voor me op het eerste grote grasveld heeft neergezet. De verhuurder komt de caravan brengen en ook weer ophalen, wat een service. 



 Moira en Wieke slapen in hun vaste kooien in de caravan van Bob die hier alle 7 weken staat die Bob hier werkt als Buitenkunster ( en iedereen kent hem; voor mij zijn er nog maar enkele bekenden; dat heb je als je er jarenlang niet meer geweest bent.)

Na het volpakken van de caravan vanuit mijn auto, voel ik me meteen weer thuis als vanouds; wat een heerlijke sfeer is hier nog steeds en wat een mooie mensen. Toch wel een voordeel als er geen elektriciteit beschikbaar is, al zijn er deelnemers die daar middels kleine zonnepanelen wat aan proberen te doen.

Het kampvuur is verplaatst van de grote weide met de enorme tribune, naar ver achter het amfitheater aan de andere kant van het grote terrein: vijf grote vuurschalen met stoeltjes daaromheen en dan nog een soort  overdekte kloostergang daaromheen waar je met veel mensen kunt zitten als het regent.



Weekcoördinator Marius ( met een boeiende humoristische spreekstijl) stelt de verschillende medewerkers (workshopleiders) aan ons voor en zij vertellen in het kort wat we de volgende dag kunnen verwachten in hun workshop. Een prima systeem. Op een enorm prikbord tegenover de administratie worden de programma's in postervorm nog eens extra belicht.



Zondag 7 juli kies ik daaruit de muziek van de musical Moulin Rouge. Ik ging uit van Franstalig zingen maar helaas is alles in het Engels. Er wordt wel veel van ons gevraagd. Geen bladmuziek en geen teksten op vellen. We worden geacht alles na een keer horen probleemloos vierstemmig te kunnen zingen. Voor mij is die uitdaging iets te groot.



Wieke komt even bij me buurten voor de caravan met de dansjuf en dochtertje Nenin.  Moira geeft een presentatie met haar groep: ze hebben schitterende fabrieken getekend. Moira maakte een fabriek waarmee je verschillende dieren kunt mixen tot nieuwe: een giraffe een pauw en een varken erin, en er ontstaat zomaar een pauw met giraffekop en een varkens-krulstaart. 

In de avondregen kennismaken met buurvrouw Francoise in haar antieke VW-bus met luifel, waar we tot een uur of 1 een paar lekkere biertjes drinken.

Maandag 8 juli kies ik voor Klinkers en Medeklinkers bij Quirine, een energieke Surinaamse.  

Tegenover de Bob caravan staat s 'morgens een bakkertje en hij brengt me prompt een half brood, een croissantje en een lekkere koek.  Later ontdek ik dat er best lange rijen staan in de ochtend.

Na het middagprogramma wandel ik naar de Ieberenplas waar velen heerlijk zwemmen. Bij de aanwezige kiosk eet ik een schaal patat met mayonaise en een hamburger.  Zo dat scheelt weer een keer koken.





Na de avondpresentaties zit ik lekker even aan het nieuwe kampvuur, waar oude bekende JanPaul zijn bekende kampvuurliederen speelt zoals hij dat al tientallen jaren doet.

Door de vele regen zijn wel alle paden  in enorme blubbermassa's veranderd maar door een nieuwe parkeertechniek (alle auto's schuin inparkeren en slechts aan een kant) blijft elke plek op het terrein goed toegankelijk.

Dinsdag 9 juli ontbijt ik buiten in de zon in mijn  korte broek; heerlijk.

Ik besluit te gaan lied schrijven bij Sophie (jonge meid nog) over het woord Sorry dat we veel teveel en te gemakkelijk gebruiken. Met drie mannen en een gitaar maken we er nog best een aardig geheel van.

In de middagpauze komt Wieke even buurten en spelen we een potje Pesten voor de caravan.

De avond aankondigingen zijn vervroegd vanwege de weersverwachting van zware buien met onweer en veel wind. Overal worden de haringen en scheerlijnen extra verstevigd, verdubbeld en gezekerd.

Onder de luifel bij buurvrouw Francoise bekijk ik het noodweer redelijk droog. Het is net alsof we in Carré zitten met een enorme levende voorstelling van noodweer. Met enkele rumcola's en wat Jägermeister borrels wachten we het einde af. Om 1 uur kan ik droog naar mijn caravan verdwijnen.

Woensdag 10 juli kies ik voor Jurgen met wie we rock-muziek gaan maken op teksten van kinderen. Met Irene en Esther maak ik het lied "Niks en Nergens" geschreven door Joenas van mijn eigen veld. Supertrots staat hij te glimmen als we optreden. Ook Bob Moira en Wieke zijn speciaal komen kijken.

Het is pannenkoeken woensdag (een begrip in Drenthe) dus met de buurttafels aan elkaar geschoven, is het een gezellige kennismakingsbijeenkomst met heel veel pannenkoeken.

In de avond is er o.a. een tangosalon gebouwd waar ik even kan dansen met een fraaie dame in het geel.

Donderdag 11 juli  word ik weer gewekt door de vaste camping trompettist die iedere ochtend om 9 uur een ander melodietje blaast. Prachtig.

Vandaag kies ik voor Niels met de Konijnen Kermis, samen met de muziekgroep van Jurgen en de groep van schrijven. Eerst een  fraai thema op zang en muziek voor vol grootkoor, en dan opsplitsen in kleine groepjes die overeenkomen met de vijf types die op de kermis voorkomen.

Met mijn groepje van 5 personen creëren we de goochelaar die kinderen weg tovert en voert aan zijn konijnen. In de middag samen met groot orkest en voordragende dichters.

Uiteindelijk treden we tweemaal op voor een volledig volle grote muziektent. Een enorme succes met tweemaal een staande ovatie, zoals bij Buitenkunst vaker voorkomt.

Vrijdag 12 juli is een enorme regendag. In de morgen is een programma in het buitengebied nog mogelijk maar in de middag zijn de stortbuien zo overweldigend dat ik een middag blijf lezen in de caravan.

Zaterdag 13 juli is het even droog als ik snel de donsdekbedden en lakens in de auto leg. nog een hele onderneming omdat de auto's niet het veld op mogen vanwege de enorme blubber-schade die dat oplevert.

Als ik alles heb ingepakt neem ik afscheid van mijn veldje en van Bob. Moira en Wieke rijden weer heerlijk mee terug naar De Steeg, maar hun moeder Agnita hen komt ophalen.

Con heeft een heerlijke kwarktaart gebakken en na vertrek van de jonge familie stort ik doodmoe in op de bank in de kamer.

Het was een enerverende kletsnatte week.





Reacties

Populaire posts van deze blog

Een vrijdagavond naar Randmeer om het Balkanorkest te beluisteren